Appeal against extradition to Turkey left unexamined following withdrawal

Share this case

🇬🇧 Summary

The Court of Appeal in Warsaw left the defense counsel's appeal against the decision of the Regional Court in Warsaw without consideration. The lower court had previously declared the extradition of a Turkish citizen to the Republic of Turkey legally admissible for the execution of a prison sentence for offenses equivalent to the sexual abuse of a minor under Polish law. The defense counsel initially appealed the decision, alleging a violation of the Polish Code of Criminal Procedure concerning the mandatory grounds for refusal (such as nationality or asylum status). However, both the defense counsel and the requested person subsequently submitted official letters explicitly withdrawing the appeal. Since there were no absolute grounds to review the case ex officio, the Court of Appeal formally left the withdrawn appeal unexamined.

Cite this case

Need to reference this case in a brief, article or submission?

Sygn. akt: II AKz 576/25

POSTANOWIENIE Dnia 1 lipca 2025 r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA M. J. Protokolant: A. L. z udziałem prokuratora A. T. po rozpoznaniu w sprawie N. C. ściganego na podstawie czerwonej noty Interpolu o numerze 2024/64312 wydanej w dniu 26 września 2024 r. przez władze Republiki Turcji w celu wykonania kary pozbawienia wolności skazanego za popełnienie czynu z artykułu 103/1-lc, 31/3, 62/1 tureckiego kodeksu karnego, mogących być odpowiednikiem czynu z art. 200 § 1 i art. 200a § 1 polskiego kodeksu karnego, zażalenia wniesionego przez obrońcę ściganego na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13 maja 2025 r., sygn. VIII Kop 100/25, w przedmiocie stwierdzenia prawnej dopuszczalności przekazania ściganego władzom Turcji, na podstawie art. 432 k.p.k.; § 17 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2024 r. poz. 763)

postanawia:

zażalenie pozostawić bez rozpoznania;
zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. S. – Kancelaria Adwokacka w W. kwotę 1476 zł (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych), obejmującą 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu pełnioną w postępowaniu odwoławczym.
Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 maja 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie w pkt 1 na podstawie art. 603 § 1 i § 2 k.p.k., art. 604 § 1 k.p.k. a contrario, art. 1 Europejskiej Konwencji o Ekstradycji z dnia 13 grudnia 1957 r. (Dz.U. z dnia 21 czerwca 1994 r.) stwierdził prawną dopuszczalność przekazania N. C., obywatela Turcji, ur. […] r. w Turcji, syna O. i S. z domu D., którego tożsamość ustalono na podstawie paszportu numer U24268281 wydanego przez władze tureckie, ważnego do dnia 07 sierpnia 2027 r., karty pobytu numer RS5127633 wydanej 16 kwietnia 2024 roku przez Wojewodę […] z datą ważności 04 grudnia 2024 roku (zezwolenie na pobyt czasowy) – władzom Republiki Turcji celem wykonania kary pozbawienia wolności; w pkt 2 na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z § 4 ust. 1 i 3, § 5, § 17 ust. 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. S. kwotę 1200 (tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej ściganemu z urzędu; w pkt 3 kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.

 

Obrońca ściganego zaskarżył powyższe postanowienie w całości i zarzucił obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 603 k.p.k. i art. 604 § 1 pkt 1 k.p.k., poprzez stwierdzenie dopuszczalności prawnej przekazania ściganego, pomimo istnienia przesłanek przemawiających przeciwko wydaniu ściganego władzom Turcji. W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i orzeczenie prawnej niedopuszczalności wydania ściganego władzom Turcji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

 

Pismem z dnia 23 maja 2025 r. obrońca cofnął zażalenie (k. 121). W dniu 18 czerwca 2025 r. do tut. Sądu wpłynęło także pismo ściganego, w którym to oświadczył chęć cofnięcia środka odwoławczego wniesionego przez jego obrońcę (k. 124).

 

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

 

Zażalenie obrońcy nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu.

 

Jak podniesiono wyżej, pismem z dnia 23 maja 2025 r. obrońca cofnął zażalenie. W dniu 18 czerwca 2025 r. do tut. Sądu wpłynęło także pismo ściganego, w którym to oświadczył chęć cofnięcia środka odwoławczego wniesionego przez jego obrońcę.

 

Zgodnie z art. 432 k.p.k. cofnięty środek odwoławczy Sąd odwoławczy pozostawia bez rozpoznania, chyba że zachodzą przyczyny określone w art. 439 k.p.k. lub art. 440 k.p.k. W niniejszej sprawie te przesłanki nie zachodzą.

 

Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.