Extradition to the United States upheld: severe penalties and alleged ethnic bias insufficient to establish individual risk

Share this case

🇬🇧 Summary

The Court of Appeal in Warsaw upheld the decision of the Regional Court in Warsaw, declaring the extradition of a Nigerian citizen to the United States of America legally admissible. The requested person was sought via an Interpol Red Notice for offenses equivalent to participation in an organized crime group, fraud, and money laundering under Polish law. The defense counsel appealed the decision, alleging a violation of Article 3 and Article 5 of the ECHR and the Polish Code of Criminal Procedure. The defense argued that the harsh penalties in the requesting state, combined with potential bias or discrimination based on the requested person's ethnic origin and nationality, posed a risk of inhuman treatment and a violation of his fundamental rights. The Court of Appeal dismissed these arguments, reasoning that the defense failed to provide objective facts or specific evidence demonstrating a real, individual threat. General assertions about severe penalties in a specific US state or theoretical discrimination are insufficient grounds to refuse extradition. The Court of Appeal in Warsaw upheld the decision of the Regional Court in Warsaw, declaring the extradition of a Nigerian citizen to the United States of America legally admissible. The requested person was sought via an Interpol Red Notice for offenses equivalent to participation in an organized crime group, fraud, and money laundering under Polish law. The defense counsel appealed the decision, alleging a violation of Article 3 and Article 5 of the ECHR and the Polish Code of Criminal Procedure. The defense argued that the harsh penalties in the requesting state, combined with potential bias or discrimination based on the requested person's ethnic origin and nationality, posed a risk of inhuman treatment and a violation of his fundamental rights. The Court of Appeal dismissed these arguments, reasoning that the defense failed to provide objective facts or specific evidence demonstrating a real, individual threat. General assertions about severe penalties in a specific US state or theoretical discrimination are insufficient grounds to refuse extradition.

Cite this case

Need to reference this case in a brief, article or submission?

Sygn. akt II AKz 846/25

 

POSTANOWIENIE

Dnia 14 sierpnia 2025 r.

 

Sąd Apelacyjny w Warszawie w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący: Sędzia SA M. J.

Protokolant: W. S.

przy udziale prokuratora A. T.

po rozpoznaniu w sprawie A. N.

poszukiwanego na podstawie czerwonej dyfuzji Interpolu o numerze 2025/5862 z dnia 25 stycznia 2025 r. wydanej przez władze Stanów Zjednoczonych Ameryki w celu przeprowadzenia postępowania karnego,

podejrzanego o popełnienie czynów z tytułu 18 kodeksu USA sekcji 1349, tytułu 18 kodeksu USA sekcji 1341 i 2, tytułu 18 kodeksu USA sekcji 1343 i 2, będących odpowiednikami art. 258 § 1, art. 286 § 1 w zw. z art. 294 § 1 w zw. z art. 12 § 1 polskiego kodeksu karnego,

zażalenia wniesionego przez obrońcę ściganego na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2025 r., sygn. VIII Kop 178/25, w przedmiocie stwierdzenia prawnej dopuszczalności wydania ściganego władzom Stanów Zjednoczonych Ameryki,

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., art. 105 § 1, § 2, § 3 k.p.k.

 

postanawia:

 

sprostować oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2025 r. (sygn. VIII Kop 178/25) wydanym w przedmiocie stwierdzenia prawnej dopuszczalności wydania ściganego władzom Stanów Zjednoczonych Ameryki w ten sposób, że po słowach „Sąd Okręgowy w Warszawie w VIII Wydziale Karnym w składzie:” wpisać „Sędzia SO D. Ł.”;

 

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

 

Uzasadnienie

 

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Warszawie stwierdził prawną dopuszczalność przekazania A. N., obywatela Nigerii, władzom Stanów Zjednoczonych Ameryki, celem przeprowadzenia postępowania karnego.

 

Zażalenie na postanowienie wniósł obrońca ściganego, skarżonemu orzeczeniu zarzucając obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na jego treść, tj.: art. 604 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 5 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka z dnia 4 listopada 1950 r.; art. 604 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 3 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka z dnia 4 listopada 1950 r. Skarżący zawnioskował o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez stwierdzenie prawnej niedopuszczalności wydania władzom Stanów Zjednoczonych Ameryki obywatela Nigerii A. N.

 

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

 

Zażalenie jest niezasadne, wobec czego nie zasługują na uwzględnienie zawarte w nim zarzuty i wnioski końcowe.

 

Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd Okręgowy nie dopuścił się obrazy wymienionych w treści zażalenia przepisów postępowania i swoje stanowisko odnośnie zasadności stwierdzenia prawnej dopuszczalności przekazania ściganego A. N. władzom Stanów Zjednoczonych Ameryki uzasadnił w sposób logiczny i przekonujący. Przede wszystkim, mając na względzie specyfikę tego szczególnego postępowania, Sąd Okręgowy doszedł do racjonalnego przekonania, że wniosek strony amerykańskiej oraz dołączone do niego dokumenty czynią zadość wymogowi uprawdopodobnienia sprawstwa ściganego w zakresie zarzucanych mu czynów, zaś posiedzenie sądu w omawianym przedmiocie siłą rzeczy nie może przekształcić się w rozprawę, na której bada się odpowiedzialność karną sprawcy. Kwestia ta ma być dopiero przedmiotem postępowania właściwych organów wymiaru sprawiedliwości za granicą. Sąd krajowy stwierdza jedynie, czy nie ma przeszkód do przekazania ściganego właśnie w celu przeprowadzenia takiego postępowania przez właściwy organ państwa wzywającego. W kontekście powyższego należy uznać, że materiał zgromadzony w sprawie jest pełny, kompletny, niebudzący wątpliwości i pozwalający rozstrzygnąć o prawnej dopuszczalności wydania ściganego; zatem argumenty przedstawione przez skarżącego w tym zakresie uznać należy za całkowicie bezpodstawne.

 

W tym miejscu trzeba podkreślić także, że Sąd Okręgowy w sposób wyczerpujący odniósł się również do przesłanek niedopuszczalności wydania ściganego (art. 604 § 1 i 2 k.p.k.), słusznie stwierdzając, iż w przedmiotowej sprawie brak jest okoliczności, które mogłyby skutkować odmową wykonania wniosku ekstradycyjnego, wydanego przez władze Stanów Zjednoczonych Ameryki. Odnosząc się zaś wprost do zarzutów sformułowanych przez obrońcę – dotyczących zarzucanej obrazy art. 604 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 5 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka z dnia 4 listopada 1950 r. i art. 604 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 3 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka z dnia 4 listopada 1950 r. – wskazać przede wszystkim należy, iż przesłanki niedopuszczalności wydania sformułowane w art. 604 § 1 pkt 6 i 7 k.p.k. odnoszą się do ustaleń, które prowadzą do wniosku, że zachodzi uzasadniona obawa pogwałcenia gwarancji wskazanych w tych przepisach w przypadku decyzji procesowej o wydaniu osoby ściganej. W orzecznictwie przyjmuje się zaś, że do oceny poziomu zagrożenia omawianym naruszeniem nie wystarczą gołosłowne twierdzenia osoby ściganej – czy, jak w przypadku sprawy niniejszej, jej obrońcy – prawdopodobieństwo takie musi bowiem zostać wykazane za pomocą określonych faktów lub informacji o faktach, które pozwolą na obiektywną ocenę realności zagrożenia. Temu zaś – jak wynika z argumentacji przedstawionej we wniesionym środku odwoławczym – skarżący nie sprostał.

 

Nie można bowiem przyjąć, jak zrobił to obrońca, iż z samej tylko okoliczności, że w stanie F. wymierzane są również surowe kary – wynika, iż w okolicznościach badanej sprawy zachodzi negatywna przesłanka wydania ściganego władzom Stanów Zjednoczonych Ameryki. Ponadto argumenty przedstawione przez skarżącego, jakoby pochodzenie etniczne oraz narodowość ściganego mogły w sposób negatywny wpłynąć na ocenę jego sprawy przez władze amerykańskie – również nie mogą automatycznie przesądzić, w okolicznościach sprawy badanej, o braku zasadności wydanego orzeczenia. Tym samym analiza zaskarżonego postanowienia dowodzi, że Sąd Okręgowy wyczerpująco i prawidłowo zbadał zarówno obligatoryjne, jak i fakultatywne przesłanki odmowy wydania ściganego określone w art. 604 § 2 k.p.k. i zasadnie uznał, że w przedmiotowej sprawie one nie występują. Sformułowane zaś przez obrońcę zarzuty okazały się nietrafne.

 

Na koniec należy wskazać, że pominięcie imienia i nazwiska sędziego w komparycji postanowienia wynikało ewidentnie z pomyłki pisarskiej, albowiem z protokołu wynika, że Sędzia SO D. Ł. przewodniczył na posiedzeniu w przedmiocie stwierdzenia prawnej dopuszczalności wydania ściganego A. N. władzom Stanów Zjednoczonych Ameryki, sędzia ten podpisał też zaskarżone postanowienie.

 

Podzielając zatem stanowisko Sądu Okręgowego zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, Sąd Apelacyjny uznał, że brak jest podstaw do jego zmiany czy też uchylenia i w związku z tym orzekł jak na wstępie.