Post-Brexit surrender to the United Kingdom upheld under the TCA subject to a life-sentence review guarantee

Extradition
🇬🇷Greece🇬🇧United Kingdom
Granted
Share this case
Court
Greek Supreme Court (Areios Pagos)
Decision date
24/01/2024
Decision number
158/2024
Main ground
Art. 3 ECHR
Extradition type
Extradition
Language
Greek
Keywords / Topics
Jurisdiction / territoriality grounds
🇬🇧 Summary
Greek Supreme Court (Areios Pagos) Decision No. 158/2024 – Brief SummaryIn Decision No. 158/2024, the Greek Supreme Court (Areios Pagos) dismissed the appeal of a British national against a decision authorising his surrender to the United Kingdom for prosecution on multiple serious offences, including sexual offences against minors, assault, and threatening behaviour.The Court held that, following Brexit, surrender proceedings between Greece and the United Kingdom are governed exclusively by the EU–UK Trade and Cooperation Agreement (TCA), which replaced both the European Arrest Warrant framework and the 1957 European Convention on Extradition in relations between the UK and EU Member States.The Supreme Court found that the UK arrest warrant complied with all formal and substantive requirements of the TCA, including a sufficiently detailed description of the alleged offences, the applicable legal provisions, and the potential penalties. It emphasised that the executing judicial authority is not required to examine the merits of the criminal accusations but only to verify compliance with the surrender conditions laid down in the Agreement.The Court rejected the appellant's arguments concerning insufficient information, proportionality, statute of limitations, and alleged risks of unfair treatment or inhuman conditions in Scotland. In particular, it held that the limitation defence under Article 601(1)(d) TCA was inapplicable because the alleged offences had been committed abroad by a foreign national and therefore did not fall within Greek criminal jurisdiction, which means that the statutes of limitation under Greek law does not pose a reason to deny extradition request.Finally, the Court concluded that none of the mandatory or optional grounds for refusing surrender under the TCA were applicable. It therefore upheld the execution of the UK arrest warrant, maintained the requested person's detention pending surrender, and ordered him to pay the procedural costs of the appeal.
Cite this case
Need to reference this case in a brief, article or submission?
Post-Brexit surrender to the United Kingdom upheld under the TCA subject to a life-sentence review guarantee, Greek Supreme Court (Areios Pagos), 24 January 2024, No 158/2024, in Extradition Hub, http://www.extraditionhub.com/case-law/post-brexit-surrender-uk-tca-greek-limitation-rules-inapplicable-greece-uk-1-2024
Legislation
Article 601(1)(d) EU-UK Trade Cooperation Agreement
Full Text

Απόφαση 158 / 2024 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 158/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Z’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χριστοδούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Βάρκα, Αλεξάνδρα Αποστολάκη, Ελευθέριο Σισμανίδη και Αικατερίνη Χονδρορίζου – Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε ως Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 17 και 24 Ιανουαρίου 2024, με την παρουσία των Αντεισαγγελέων του Αρείου Πάγου 1) Γεωργίου Οικονόμου και 2) Βασιλείου Παππαδά, αντίστοιχα, (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος-εκζητουμένου W. T. – J. του G. και της B., υπηκόου Ηνωμένου Βασιλείου, που γεννήθηκε στη Μ. Βρετανία στις 9.7.1957, κατοίκου νήσου Κω, επί της οδού …, αριθμ. 69 και ήδη κρατουμένου στο Κ.Κ. Τρίπολης, … κατά της υπ’ αριθμ. 71Α/2023 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου.
Το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου, με την ως άνω απόφασή του αποφάνθηκε υπέρ της εκδόσεως του στις Δικαστικές Αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου και αποφάσισε την εκτέλεση του από 26.01.2023 Εντάλματος Σύλληψης του Δικαστηρίου Sheriff of Lothian and Borders at Edinburgh Σκωτίας του Ηνωμένου Βασιλείου με αριθμ. πρωτ. DR 19003228- ICU No – EO/001/23, σε βάρος του ανωτέρω εκζητουμένου.
Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό 04/2023 και ημερομηνία 13.11.2023 έφεση και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1086/2023.
Προκειμένης συζητήσεως
Αφού άκουσε τον εκζητούμενο δια του διερμηνέως του και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στο σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να γίνει τυπικά δεκτή η έφεση και να απορριφθεί κατ’ ουσίαν και να απορριφθεί το αίτημα αντικατάστασης της προσωρινής κράτησης με περιοριστικούς όρους και να διατηρηθεί η προσωρινή κράτηση του εκζητουμένου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η Συμφωνία Εμπορίου και Συνεργασίας (ΣΕΣ) μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας, ισχύει από την 1-5-2021 και επιλύει τη δικαστική συνεργασία και ειδικότερα, μεταξύ άλλων και την παράδοση εκζητούμενου, που ενδιαφέρει εν προκειμένω, έπειτα από την πάροδο της μεταβατικής περιόδου, που ήλθε στη συνέχεια της βρετανικής εξόδου από την ΕΕ. Έτσι, στον Τίτλο VII, της ως άνω Συμφωνίας, αφενός διασφαλίζεται (άρθρο 596 ΣΕΣ) ότι το σύστημα έκδοσης μεταξύ, αφενός των κρατών μελών και αφετέρου του Ηνωμένου Βασιλείου, βασίζεται σε έναν μηχανισμό παράδοσης βάσει εντάλματος σύλληψης, αφετέρου δε ότι το ένταλμα σύλληψης, είναι δικαστική απόφαση εκδιδόμενη από το κράτος κατά το άρθρο 598 εδ. α’ της ως άνω Συμφωνίας. Επίσης, στο άρθρο 629 της ως άνω Συμφωνίας, με τίτλο “Σχέση με άλλες νομικές πράξεις”, προβλέπεται ότι: “1.Με την επιφύλαξη της εφαρμογής τους στις σχέσεις μεταξύ κρατών και τρίτων χωρών, ο παρών τίτλος αντικαθιστά, από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας συμφωνίας, τις αντίστοιχες διατάξεις των ακόλουθων συμβάσεων που ισχύουν όσον αφορά την έκδοση στις σχέσεις μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου, αφενός, και των κρατών μελών, αφετέρου: α) ευρωπαϊκή σύμβαση εκδόσεως, η οποία υπεγράφη στο Παρίσι στις 13 Δεκεμβρίου 1957, και τα πρόσθετα πρωτόκολλα της και β) ευρωπαϊκή σύμβαση για την καταστολή της τρομοκρατίας, στο μέτρο που αφορά την έκδοση. 2. Στον βαθμό που οι συμβάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 εφαρμόζονται σε εδάφη κρατών, ή σε εδάφη για τις εξωτερικές σχέσεις των οποίων υπεύθυνο είναι ένα κράτος, στα οποία ο παρών τίτλος δεν εφαρμόζεται, οι εν λόγω συμβάσεις εξακολουθούν να διέπουν τις υφιστάμενες σχέσεις μεταξύ των εδαφών αυτών και των άλλων κρατών”. Εξάλλου, κατά το άρθρο 436 του ΚΠοινΔ, οι όροι και η διαδικασία έκδοσης αλλοδαπών εγκληματιών, αν δεν υπάρχει σύμβαση, ρυθμίζονται από τις διατάξεις των άρθρων 437 έως 457 ΚΠοινΔ, οι οποίες εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτή, καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση. Κατά δε το άρθρο 451 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, κατά της οριστικής αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών, με την οποία τούτο γνωμοδότησε, κατά το άρθρο 450, σε αίτηση έκδοσης αλλοδαπού, επιτρέπεται στον εκζητούμενο και στον εισαγγελέα να ασκήσουν έφεση στον Άρειο Πάγο μέσα σε πέντε (5) ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης, σύμφωνα με τις διατυπώσεις του άρθρου 474 του ίδιου Κώδικα. Επομένως, η υπό κρίση από 13-11-2023 με αριθμό εκθέσεως 4/13-11-2023, έφεση του εκζητούμενου, T. J. (ον.) W. (επ.) του G. και της B., που γεννήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο Μ.Βρετανίας στις 9-7-1957, υπηκόου του Ηνωμένου Βασιλείου, κατοίκου Κω, … αρ.69 και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Τρίπολης, κατά της με αριθμό 71 Α/10-11-2023 αποφάσεως (βουλεύματος) του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου, με την οποία αυτό αποφάνθηκε υπέρ της εκδόσεώς του στις Δικαστικές Αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου, ασκηθείσα νομοτύπως, ενώπιον της αρμοδίου Γραμματέως του Εφετείου Δωδεκανήσου, και εμπροθέσμως στις 13-11-2023, δεδομένου ότι η προσβαλλλομένη απόφαση φέρεται δημοσιευθείσα κατά το σχετικό πρακτικό, στις 10-11-2023, για τους λόγους που σ’αυτήν αναφέρονται, είναι παραδεκτή, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες διατάξεις, και πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν.
Από τη διάταξη του άρθρου 502 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, προκύπτει ότι το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της εφέσεως προσδιορίζεται από την έκταση και το περιεχόμενο των λόγων της, στην έρευνα των οποίων περιορίζεται το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, που έχει εξουσία να κρίνει επί εκείνων μόνο των μερών της πρωτόδικης αποφάσεως, στα οποία αναφέρονται οι προβαλλόμενοι από τον εκκαλούντα λόγοι εφέσεως, οι οποίοι διατυπώνονται στη συντασσόμενη συναφώς, κατά το άρθρο 474 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, έκθεση εφέσεως. Τούτο ισχύει, κατά το άρθρο 451 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ., και επί του ενδίκου μέσου της εφέσεως ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά της απόφασης του συμβουλίου εφετών περί έκδοσης αλλοδαπού. Επίσης, κατά το άρθρο 436 του ΚΠοινΔ, οι όροι και η διαδικασία έκδοσης αλλοδαπών εγκληματιών, αν δεν υπάρχει σύμβαση, ρυθμίζονται από τις διατάξεις των άρθρων 437 έως 457 ΚΠοινΔ, οι οποίες εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτή, καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση, όπως προεκτέθηκε. Περαιτέρω, το δίκαιο της έκδοσης μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαικής Ένωσης και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας, διέπεται από την συναφθείσα (διμερή) Συμφωνία μεταξύ Ε.Ε. και Η.Β. Συγκεκριμένα, η Συμφωνία Εμπορίου και Συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας, ισχύει από την 1-5-2021 και επιλύει τη δικαστική συνεργασία και ειδικότερα, μεταξύ άλλων και την παράδοση εκζητούμενου, που ενδιαφέρει εν προκειμένω, έπειτα από την πάροδο της μεταβατικής περιόδου, που ήλθε στη συνέχεια της βρετανικής εξόδου από την ΕΕ. Έτσι, στον Τίτλο VII, της ως άνω Συμφωνίας, αφενός διασφαλίζεται (άρθρο 596 ΣΕΣ) ότι το σύστημα έκδοσης μεταξύ, αφενός των κρατών μελών και αφετέρου του Ηνωμένου Βασιλείου, βασίζεται σε έναν μηχανισμό παράδοσης βάσει εντάλματος σύλληψης, σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας (άρθρ. 597 ΣΕΣ) των δικαιωμάτων του καταζητούμενου και των συμφερόντων των θυμάτων, σε συνάρτηση και με τη σοβαρότητα της πράξης, την πιθανή ποινή που θα επιβληθεί και το ενδεχόμενο να λάβει ένα κράτος λιγότερο αυστηρά αναγκαστικά μέτρα από ό,τι η παράδοση του καταζητούμενου, αφετέρου δε ότι το ένταλμα σύλληψης, είναι δικαστική απόφαση εκδιδόμενη από το κράτος κατά το άρθρο 598 εδ. α’ της ως άνω Συμφωνίας και εκδίδεται για πράξεις προβλεπόμενες από το άρθρο 599 της ίδιας ως άνω Συμφωνίας. Η προαναφερόμενη Συμφωνία Εμπορίου και Συνεργασίας, ασπάζεται σε πολλά σημεία το περιεχόμενο και την ορολογία της αποφάσεως -πλαίσιο για το ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως και γι’ αυτό, με τον ίδιο τρόπο, η δικαστική αρχή του κράτους εκτελέσεως αρκείται στη διαπίστωση συνδρομής των εξωτερικών στοιχείων του εντάλματος συλλήψεως του Βρετανικού Δικαστηρίου. Επίσης, κατά το άρθρο 629 της ως άνω Συμφωνίας, με τίτλο “Σχέση με άλλες νομικές πράξεις”, προβλέπεται ότι: “1.Με την επιφύλαξη της εφαρμογής τους στις σχέσεις μεταξύ κρατών και τρίτων χωρών, ο παρών τίτλος αντικαθιστά, από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας συμφωνίας, τις αντίστοιχες διατάξεις των ακόλουθων συμβάσεων που ισχύουν όσον αφορά την έκδοση στις σχέσεις μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου, αφενός, και των κρατών μελών, αφετέρου: α) ευρωπαϊκή σύμβαση εκδόσεως, η οποία υπεγράφη στο Παρίσι στις 13 Δεκεμβρίου 1957, και τα πρόσθετα πρωτόκολλα της και β) ευρωπαϊκή σύμβαση για την καταστολή της τρομοκρατίας, στο μέτρο που αφορά την έκδοση. 2. Στον βαθμό που οι συμβάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 εφαρμόζονται σε εδάφη κρατών, ή σε εδάφη για τις εξωτερικές σχέσεις των οποίων υπεύθυνο είναι ένα κράτος, στα οποία ο παρών τίτλος δεν εφαρμόζεται, οι εν λόγω συμβάσεις εξακολουθούν να διέπουν τις υφιστάμενες σχέσεις μεταξύ των εδαφών αυτών και των άλλων κρατών”. Συγκεκριμένα με την άνω Συμφωνία για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Βόρειας Ιρλανδίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας (2019/0 384 1/01), έχουσα δεσμευτική ισχύ για τα Κράτη Μέλη της Ένωσης (άρθρ. 216-218 ΣΕΕ), μεταξύ θεμάτων εμπορικής και οικονομικής φύσεως, ρυθμίστηκαν και θέματα που άπτονται της δικαστικής συνεργασίας των συμβαλλομένων μερών. Ενόψει της επιτυχούς λειτουργίας του συστήματος παράδοσης εκζητουμένων προσώπων με την έκδοση Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης, συμφωνήθηκε νέο σύστημα, προσομοιάζον με το σύστημα του ΕΕΣ, με ελάχιστες διαφοροποιήσεις, σημαντικότερες των οποίων είναι η εισαγωγή της αρχής της αναλογικότητας (άρθρο 597 της Συμφωνίας) και της εξαίρεσης ιθαγένειας (άρθρο 603). Κατά τη διάταξη του άρθρου 598 της Συμφωνίας, “ένταλμα σύλληψης” είναι δικαστική απόφαση που εκδίδεται από κράτος με στόχο τη σύλληψη και παράδοση καταζητούμενου από άλλο κράτος, για σκοπούς άσκησης ποινικής δίωξης ή εκτέλεσης στερητικής της ελευθερίας ποινής ή στερητικού της ελευθερίας μέτρου ασφάλειας, β) “δικαστική αρχή” είναι αρχή η οποία, βάσει του εσωτερικού δικαίου, είναι δικαστής, δικαστήριο ή εισαγγελέας, ο οποίος θεωρείται δικαστική αρχή μόνο στον βαθμό που αυτό προβλέπεται από το εσωτερικό δίκαιο, γ) “δικαστική αρχή εκτέλεσης” είναι η δικαστική αρχή του κράτους εκτέλεσης που είναι αρμόδια να εκτελέσει το ένταλμα σύλληψης δυνάμει του εσωτερικού δικαίου του εν λόγω κράτους και δ) “δικαστική αρχή έκδοσης” είναι η δικαστική αρχή του κράτους έκδοσης που είναι αρμόδια για την έκδοση εντάλματος σύλληψης δυνάμει του εσωτερικού δικαίου του εν λόγω κράτους. Σύμφωνα με το άρθρο 599 της Συμφωνίας ένταλμα σύλληψης μπορεί να εκδίδεται για πράξεις που τιμωρούνται από το δίκαιο του κράτους έκδοσης με στερητική της ελευθερίας ποινή ή στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφάλειας ανώτατης διάρκειας τουλάχιστον δώδεκα μηνών ή, εάν έχει ήδη επιβληθεί ποινή ή μέτρο ασφαλείας, για ποινές ή μέτρα ασφαλείας στερητικών της ελευθερίας διάρκειας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών. Η παράδοση μπορεί να εξαρτηθεί από την προϋπόθεση ότι οι πράξεις για τις οποίες εκδίδεται το ένταλμα σύλληψης συνιστούν αξιόποινη πράξη δυνάμει του δικαίου του κράτους εκτέλεσης, ανεξαρτήτως των στοιχείων της αντικειμενικής υπόστασης ή του νομικού χαρακτηρισμού του, εκτός των ρητώς αναφερομένων στο ως άνω άρθρο περιπτώσεων που τα κράτη δεν αρνούνται την εκτέλεση εντάλματος σύλληψης που εκδίδεται σχετικά με συγκεκριμένη συμπεριφορά, όταν η εν λόγω συμπεριφορά επισύρει ποινή στέρησης της ελευθερίας ή στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφάλειας για ανώτατη διάρκεια τουλάχιστον 12μηνών. Πέραν των περιπτώσεων για τις οποίες συντρέχει άρνηση της εκτέλεσης του εντάλματος σύλληψης (κατ’ άρθρο 600 της Συμφωνίας), άρνηση της εκτέλεσής του είναι δυνατή, κατά το άρθρο 601 της Συμφωνίας και στις ακόλουθες, μεταξύ άλλων, περιπτώσεις: α) εάν, σε μία από τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 599 παράγραφος 2, η πράξη λόγω της οποίας εκδίδεται το ένταλμα σύλληψης δεν συνιστά αξιόποινη πράξη κατά το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης… δ) εάν έχει επέλθει παραγραφή της ποινικής δίωξης ή της ποινής σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης και οι πράξεις ανάγονται στη δικαιοδοσία του εν λόγω κράτους σύμφωνα με το ποινικό του δίκαιο. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 604 της Συμφωνίας, η εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης από τη δικαστική αρχή εκτέλεσης μπορεί να υπόκειται, μεταξύ άλλων, στις ακόλουθες εγγυήσεις: α) εάν το αδίκημα στο οποίο βασίζεται το ένταλμα σύλληψης τιμωρείται με ισόβια κάθειρξη ή στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας εφ’ όρου ζωής στο κράτος έκδοσης, το κράτος εκτέλεσης μπορεί να θέσει την εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης υπό την προϋπόθεση ότι το κράτος έκδοσης παρέχει εγγύηση η οποία κρίνεται επαρκής από το κράτος εκτέλεσης ότι το κράτος έκδοσης θα επανεξετάσει την επιβληθείσα ποινή ή μέτρο, κατόπιν αίτησης ή το αργότερο μετά την πάροδο 20 ετών, ή θα ενθαρρύνει την εφαρμογή μέτρων επιείκειας τα οποία προβλέπει υπέρ του προσώπου το δίκαιο ή πρακτική του κράτους έκδοσης, και τα οποία αποσκοπούν στη μη εκτέλεση μιας τέτοιας ποινής ή μέτρου… γ) εάν υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύεται ότι υπάρχει πραγματικός κίνδυνος για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων του καταζητούμενου, η δικαστική αρχή εκτέλεσης μπορεί να ζητήσει, κατά περίπτωση, πρόσθετες εγγυήσεις όσον αφορά τη μεταχείριση του καταζητούμενου μετά την παράδοσή του προτού αποφασίσει αν θα εκτελέσει το ένταλμα σύλληψης. Τέλος, στο άρθρο 606 παρ. 1 της Συμφωνίας ορίζεται το περιεχόμενο και ο τύπος του εντάλματος σύλληψης, που περιέχει ειδικότερα τα ακόλουθα στοιχεία: α) ταυτότητα και ιθαγένεια του καταζητούμενου, β) όνομα, διεύθυνση, αριθμός τηλεφώνου και φαξ και ηλεκτρονική διεύθυνση της δικαστικής αρχής έκδοσης του εντάλματος, γ) ένδειξη ότι υπάρχει εκτελεστή απόφαση, ένταλμα σύλληψης ή οποιαδήποτε άλλη εκτελεστή δικαστική απόφαση της αυτής ισχύος που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 599, δ) φύση και νομικός χαρακτηρισμός του αδικήματος, ιδίως ως προς το άρθρο 599, ε) περιγραφή των περιστάσεων υπό τις οποίες τελέσθηκε η αξιόποινη πράξη, περιλαμβανομένου του χρόνου, του τόπου της τέλεσης και του βαθμού συμμετοχής του καταζητούμενου στην αξιόποινη πράξη, στ) την επιβληθείσα ποινή, εάν πρόκειται για τελεσίδικη απόφαση, ή την κλίμακα ποινών που προβλέπεται για την αξιόποινη πράξη από τη νομοθεσία του κράτους έκδοσης του εντάλματος και ζ) στο μέτρο του δυνατού, τις λοιπές συνέπειες της αξιόποινης πράξης.
Στην προκειμένη περίπτωση, από όλα τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία σε συνδυασμό με αυτά που προσκομίστηκαν από τον εκζητούμενο, από τα οποία τα αλλοδαπά προσκομίζονται σε νόμιμη μετάφραση στην Ελληνική Γλώσσα και από τα με αριθμ.71Α/10-11-2023 πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης (του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου), τα οποία αναγνώστηκαν, σε συνδυασμό με όσα εξέθεσε ο εκκαλών-εκζητούμενος ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, μέσω του νόμιμα διορισθέντος διερμηνέως, καθώς και όσα εξέθεσε ο συνήγορός του προφορικά και με το κατατεθέν υπόμνημά του, αποδεικνύονται τα ακόλουθα: Το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου με την εκκαλουμένη απόφασή του διέταξε την εκτέλεση του από 26-1-2023 Εντάλματος Σύλληψης του Δικαστηρίου Sheriff (Πρωτοδικείο) of Lothian and Borders at Edinburgh Σκωτίας του Ηνωμένου Βασιλείου με αριθμ. πρωτ. DR 19003228-ICU Νo-ΕΟ/001/23 κατά του ως άνω εκκαλούντος-εκζητούμενου, WEBSTER (επ.) TERENCE JOHN (ον.) του G. και της B., υπηκόου Ηνωμένου Βασιλείου, και την παράδοσή του στις Αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου για το σκοπό άσκησης ποινικής δίωξης σε βάρος του για τα αναφερόμενα σε αυτό αδικήματα, υπό την εγγύηση παροχής δικαιώματος επανεξέτασης σε περίπτωση επιβολής ισόβιας κράτησής του σε χρόνο που η δικαστική αρχή έκδοσης επιλέξει. Το ως άνω ένταλμα διαβιβάστηκε από τις Αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου στις Ελληνικές Αρχές στα πλαίσια του συστήματος έκδοσης Ε.Σ.Ε. μεταξύ Ε.Ε. και Η.Β., με την υπ’ αριθ.DIF … από 4-2-2023 Αγγελία Διεθνών Αναζητήσεων του Τμήματος INTERPOL του Ηνωμένου Βασιλείου μέσω της Διεύθυνσης Διεθνούς Αστυνομικής Συνεργασίας-Τμήμα Διεθνών Οργανισμών INTERPOL, του Κλάδου Ασφαλείας του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, και το με αριθμό αναφοράς EP … από 4-2-2023 και με αριθμό υπόθεσης … σήμα της INTERPOL Μάντσεστερ του Ηνωμένου Βασιλείου, με την αίτηση των αρχών του Ηνωμένου Βασιλείου για την εκτέλεση του ως άνω Εντάλματος Σύλληψης, με τα συνημμένα σε αυτό δικαιολογητικά, επισήμως μεταφρασμένα στην Ελληνική Γλώσσα, και την έκδοση του W. (επ.) T. J. (ον.) του G. και της B. υπηκόου Ηνωμένου Βασιλείου που γεννήθηκε στις 9-7-1958 στο Ηνωμένο Βασίλειο κατόχου του με αριθ…. διαβατηρίου των Αρχών του Ηνωμένου Βασιλείου, κατοίκου Κω, για την άσκηση σε βάρος του ποινικής δίωξης για τα κάτωθι αδικήματα: (001) Αδικήματα κατά της γενετήσιας Ελευθερίας (Σκωτία) Νόμος 2009, (002) Αδικήματα κατά της γενετήσιας Ελευθερίας (Σκωτία) Νόμος 2009, (003) Αδικήματα της Ποινικής Δικαιοσύνης της Σκωτίας, Νόμος 2010 της Ποινικής Δικαιοσύνης Σκωτία, (005) Κακοποίηση Κοινό Δίκαιο και (006) Κακοποίηση Κοινό Δίκαιο, με μέγιστη πιθανή ποινή την ισόβια κάθειρξη και ειδικότερα (001) ισόβια κάθειρξη, (002) ισόβια κάθειρξη, (003) 5 έτη φυλάκισης, (005) ισόβια κάθειρξη και (006) ισόβια κάθειρξη, αντίστοιχα, σύμφωνα με τη Νομοθεσία του Ηνωμένου Βασιλείου. Περαιτέρω, ο εκζητούμενος συνελήφθη στις 21-10-2023 στην Κω δυνάμει της υπ’ αριθμ. πρωτ. 5211/Ε.Α. 190/21-10-2023 εντολής προσωρινής συλλήψεως της Εισαγγελέα Εφετών Δωδεκάνησου και κρατείται δυνάμει της υπ’ αριθμ. Διατ. 106/23-10-2023 Διάταξης της Εισαγγελέως Εφετών Δωδεκανήσου, η κράτησή του δε διατηρήθηκε αρχικά με την υπ’ αριθμ. 65/6-11 -2023 απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου και στη συνέχεια με την προσβαλλομένη υπ’αριθ.71Α/2023 απόφαση του ιδίου Συμβουλίου. Η ταυτότητα του εκζητούμενου βεβαιώθηκε και ο ίδιος δήλωσε ότι δεν συναινεί στην έκδοσή του, σύμφωνα με την από 23-10-2023 Έκθεση της Εισαγγελέα Εφετών Δωδεκανήσου, προκύπτει δε ότι αυτός είναι το ίδιο πρόσωπο με εκείνο για το οποίο ζητείται η έκδοση. Το ως άνω από 26-1-2023 Ένταλμα Σύλληψης των Αρχών του Ηνωμένου Βασιλείου, που προσκομίζεται σε επίσημη μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα, εκδόθηκε από τον Δικαστή του Δικαστηρίου Sheriff (Πρωτοδικείο) of Lothian and Borders at Edinburgh Σκωτίας του Ηνωμένου Βασιλείου σε βάρος του προαναφερομένου υπηκόου Ηνωμένου Βασιλείου W. (επ.) T. J. (ον) του G. και της B., που γεννήθηκε στις 9-7-1958 στο Ηνωμένο Βασίλειο, για την άσκηση ποινικής δίωξης σε βάρος του για τα ανωτέρω αδικήματα. Το υπό κρίση Ένταλμα Σύλληψης, φέρει ημεροχρονολογία έκδοσης, ονοματεπώνυμο και υπογραφή του δικαστικού λειτουργού που το εξέδωσε και περιέχει όλα τα στοιχεία που προβλέπονται από το άρθρο 606 της Συμφωνίας. Συγκεκριμένα περιέχει την ταυτότητα και ιθαγένεια του εκζητουμένου, όνομα, διεύθυνση και λοιπά στοιχεία της δικαστικής αρχής έκδοσης του εντάλματος, μνεία του εντάλματος σύλληψης και των διατάξεων στις οποίες βασίστηκε η έκδοσή του, τη φύση και το νομικό χαρακτηρισμό των αδικημάτων, όπως και την περιγραφή των περιστάσεων υπό τις οποίες τελέστηκαν οι αξιόποινες πράξεις, περιλαμβανομένου του χρόνου, του τόπου της τέλεσης και του βαθμού συμμετοχής του καταζητουμένου σ’ αυτές, αλλά και την κλίμακα ποινών που προβλέπεται για τις αξιόποινες πράξεις από τη νομοθεσία του Ηνωμένου Βασιλείου και τις λοιπές συνέπειες της αξιόποινης πράξης. Ειδικότερα, αναφέρεται ότι ο εκζητούμενος αναζητείται με το Ένταλμα Σύλληψης, διότι δεν εμφανίστηκε σε ακρόαση στο Δικαστήριο Dunferline Sheriff (Πρωτοδικείο) Court στις 20-10-2022, οπότε και την ίδια ημερομηνία εκδόθηκε ένταλμα σύλληψής του από τον Σερίφη (Πρωτοδίκη) Charles MacNair σύμφωνα με το άρθρο 102Α του νόμου της Ποινικής Δικονομίας του 1995 (Σκωτίας), το οποίο (ένταλμα) παραμένει έγκυρο και εκτελεστό και συνδέεται συνολικά με πέντε αξιόποινα αδικήματα και συγκεκριμένα: “(1) σε μια περίσταση μεταξύ 4 Ιουλίου 2014 και 16 Ιουλίου 2014, συμπεριλαμβανομένων και των δύο ημερομηνιών, στη διεύθυνση 6 Calle Algorfa, Urbanisation, La Montanosa, Handon De La Nieves, στο Αλικάντε Ισπανίας, επιτέθηκε σεξουαλικά στη S. H. M. L., γεννηθείσα στις 4 Ιουλίου 2001, ένα παιδί που είχε συμπληρώσει την ηλικία των 13 ετών, αλλά δεν είχε συμπληρώσει την ηλικία των 16 ετών, με την έννοια ότι την έπιασε από τον καρπό και τοποθέτησε το χέρι της μέσα στο σορτς της πάνω από το εσώρουχό της στο αιδοίο της και στη συνέχεια έπιασε τον καρπό της και τοποθέτησε το χέρι της στο πέος του πάνω από τα ρούχα του και προσπάθησε σκόπιμα να την αναγκάσει να συμμετάσχει σε σεξουαλική δραστηριότητα χωρίς τη συγκατάθεσή της και χωρίς καμία εύλογη πεποίθηση ότι συναινούσε – ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ με τα Άρθρα 3,4 και 55 του Νόμου περί Σεξουαλικών Αδικημάτων του 2009 (Σκωτίας), (2) στις 23 ή 24 Μαρτίου 2019, στη διεύθυνση 3 …, Dunfermline, Fife, επιτέθηκε σεξουαλικά στη S. J. C., γεννηθείσα στις 26 Ιουνίου 2007, ένα παιδί που δεν είχε συμπληρώσει την ηλικία των 13 ετών, άγγιξε επανειλημμένα το στήθος της πάνω από τα ενδύματά της, την έπιασε από τους γοφούς και την τράβηξε προς το μέρος του-ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ με το Άρθρο 20 του Νόμου περί Σεξουαλικών Αδικημάτων του 2009 (Σκωτίας), (3) μεταξύ της 4ης Ιουλίου 2015 και της 3ηζ Ιουλίου 2017, και οι δύο ημερομηνίες συμπεριλαμβανόμενες, στην οδό …61, στο … και αλλού, συμπεριφέρθηκε με απειλητικό ή προσβλητικό τρόπο που ήταν πιθανό να προκαλέσει σε ένα λογικό άτομο φόβο ή τρόμο, καθώς επανειλημμένα και επίμονα έστειλε ανεπιθύμητα και ανάρμοστα μηνύματα στη S. L., γεννηθείσα στις 4 Ιουλίου 2001, μέσω διαφόρων εφαρμογών ηλεκτρονικής ανταλλαγής μηνυμάτων, στα οποία ρωτούσε για μέλη της οικογένειας, σχολιάζοντας την εμφάνισή της και τις επαφές της με άνδρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και παρίστανε έναν άγνωστο σε αυτήν άνδρα με την επωνυμία “Aaron Goulding” για τους σκοπούς της επικοινωνίας και παρέλειψε να σταματήσει τις επικοινωνίες όταν του ζητήθηκε να το πράξει – ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ προς το Άρθρο 38 (1) του Νόμου περί Ποινικής Δικαιοσύνης και Αδειοδότησης του 2010 (Σκωτίας), (5) σε διάφορες περιπτώσεις μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 2016 και της 27ης Απριλίου 2019, συμπεριλαμβανομένων και των δύο ημερομηνιών, στη διεύθυνση 45 … και στη διεύθυνση 3 …, αμφότερες στο Fife, επιτέθηκε στη S. C., 15 ετών, γεννηθείσα στις 26 Ιουνίου 2007, και τη χτύπησε επανειλημμένα στα οπίσθια και της πέταξε παπούτσια χτυπώντας την στο σώμα και (6) σε διάφορες περιπτώσεις μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 2016 και 30ης Σεπτεμβρίου 2018, συμπεριλαμβανομένων και των δύο ημερομηνιών, στη διεύθυνση 45 …, και στο 3 …, τόσο στο Fife όσο και αλλού, επιτέθηκε στον K. C., γεννηθέντα στις 2 Αυγούστου 2004, και τον χτύπησε επανειλημμένα στο μέτωπο, τον άρπαξε από το λαιμό και τα ρούχα και τον κρατούσε, τον χτυπούσε επανειλημμένα στο σώμα και τον χαστούκισε στο πρόσωπο – οι δύο τελευταίες κατηγορίες ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ με το Κοινό Δίκαιο, δηλαδή τον άγραφο νόμο που βασίζεται στα έθιμα και τις συνήθειες και αναπτύσσεται με αποφάσεις των δικαστηρίων, καθόσον το αδίκημα της βιαιοπραγίας δεν περιλαμβάνεται σε νομοθετική διάταξη, αλλά αναγνωρίζεται και τιμωρείται από τα ποινικά δικαστήρια για μακρό χρόνο. Επίσης, στο ένταλμα προσδιορίζονται επακριβώς οι διατάξεις που αφορούν στα εν λόγω αδικήματα και το περιεχόμενο αυτών κατά το δίκαιο του κράτους έκδοσης (Ηνωμένου Βασιλείου), με ειδικότερη ανάλυση και επεξήγηση των εν λόγω διατάξεων, όπως και επεξήγηση των ποινών και των λοιπών συνεπειών για τον εκζητούμενο και δικαιωμάτων αυτού, όπως δυνατότητα πρόωρης αποφυλάκισης, αίτησης αποφυλάκισης, ζητήματα έκτισης της ποινής ή μέρους της, δυνατότητα ακρόασης του κατηγορουμένου, άσκηση έφεσης και σχετικές προϋποθέσεις, βασιλικό προνόμιο επιείκειας. Με βάση τα παραπάνω η περιγραφή των αδικημάτων και οι λοιπές πληροφορίες που περιέχονται στο Ένταλμα είναι πλήρεις και δεν απαιτείται συμπλήρωση του φακέλου ούτε και διαβίβαση συνολικά της δικογραφίας στο παρόν Δικαστήριο του Κράτους διαμονής του εκζητούμενου, όσα δε αντίθετα ισχυρίζεται ο εκκαλών με τον σχετικό λόγο της έφεσής του είναι αβάσιμα. Επίσης, με σαφήνεια προκύπτει ο τύπος του επίμαχου εντάλματος, δηλαδή ότι είναι ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε με στόχο τη σύλληψη του εκζητούμενου για το σκοπό άσκησης ποινικής δίωξης, όσα δε αντίθετα ισχυρίζεται ο εκκαλών με σχετικό λόγο της έφεσής του είναι αβάσιμα. Η μέγιστη ποινή που μπορεί να επιβληθεί στον εκζητούμενο είναι κάθειρξη πέντε ετών για την τρίτη πράξη και ισόβια κάθειρξη για εκάστη των λοιπών πράξεων, τιμωρούνται δηλαδή από το δίκαιο του κράτους έκδοσης με στερητική της ελευθερίας ποινή ανώτατης διάρκειας τουλάχιστον δώδεκα μηνών, οι πράξεις δε αυτές συνιστούν αξιόποινη πράξη και στην ελληνική έννομη τάξη, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ. 1, 308 παρ. 1 εδ. α’, 333 παρ. 1, 339 παρ. 1 περ. α’ και β’ ΠΚ, ανεξαρτήτως των στοιχείων της αντικειμενικής υπόστασης ή του νομικού χαρακτηρισμού τους, ενώ δεν συντρέχει περίπτωση άρνησης της εκτέλεσης του εντάλματος σύλληψης ούτε περίπτωση που είναι δυνατή η μη εκτέλεση του εντάλματος (άρθρα 599 παρ. 1 και 2, 600 και 601 της Συμφωνίας). Επισημαίνεται ότι η άρνηση της εκτέλεσης του εντάλματος λόγω παραγραφής της ποινικής δίωξης σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης και εν προκειμένω το ελληνικό δίκαιο, προσαπαιτεί οι πράξεις να ανάγονται στη δικαιοδοσία του εν λόγω κράτους σύμφωνα με το ποινικό του δίκαιο (περ. δ’ της παρ. 1 του άρθρου 601 της Συμφωνίας), περίπτωση που δεν συντρέχει εν προκειμένω κατά τις διατάξεις των άρθρων 5 έως 8 Π.Κ., καθόσον πρόκειται για πράξεις που τελέστηκαν από αλλοδαπό στην αλλοδαπή οι οποίες δεν είναι μεταξύ των αναφερομένων στο άρθρο 8 Π.Κ..
Συνεπώς, όσα αντίθετα ισχυρίζεται ο εκκαλών-εκζητούμενος με σχετικό λόγο της έφεσης περί δυνατότητας άρνησης εκτέλεσης του επίμαχου εντάλματος λόγω παραγραφής του αξιοποίνου ως προς τα αδικήματα των άρθρων 308 παρ. 1 εδ. α’ και 333 παρ. 1 ΠΚ, τα οποία κατά την ελληνική ποινική νομοθεσία φέρουν πλημμεληματικό χαρακτήρα, είναι αβάσιμα. Περαιτέρω, η συνεργασία στα πλαίσια του συστήματος έκδοσης μεταξύ Ελλάδος και Ηνωμένου Βασιλείου μέσω του επίμαχου εντάλματος σύλληψης, στην υπό κρίση περίπτωση, είναι αναγκαία και αναλογική, λαμβανομένων υπόψη των δικαιωμάτων του εκζητούμενου και των συμφερόντων των θυμάτων σε συνάρτηση και με τη σοβαρότητα των πράξεων και τις πιθανές ποινές που θα επιβληθούν και δεν συντρέχει (εξαιρετική) περίπτωση να ληφθούν λιγότερο αυστηρά αναγκαστικά μέτρα απ’ότι η παράδοση του εκζητούμενου, αφού δεν προέκυψε, ούτε ο ίδιος επικαλείται, ότι θα απαιτηθεί μεγάλο διάστημα προσωρινής του κράτησης (άρθρο 597 της Συμφωνίας), όσα δε αντίθετα ισχυρίζεται ο εκκαλών με σχετικό λόγο της έφεσής του περί παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας είναι αβάσιμα. Ακόμη, δεν προέκυψε ότι ο εκζητούμενος κινδυνεύει να υποστεί απάνθρωπη και εξευτελιστική συμπεριφορά στο κράτος εκδόσεως δηλαδή στη Σκωτία, και ειδικότερα ότι επειδή ο ίδιος είναι Άγγλος, το δικαστήριο της Σκωτίας θα κείται εχθρικά απέναντί του λόγω της εθνοτικής καταγωγής του, δεδομένου μάλιστα ότι, όπως και ο ίδιος δήλωσε ενώπιον του Συμβουλίου, έζησε επί μακρόν, πλέον των δεκαπέντε ετών, στη Σκωτία, όπου εργάσθηκε σε πολύ καλή θέση εργασίας και δημιούργησε οικογένεια, χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε συμπεριφορά σε βάρος του που να τον διακρίνει λόγω της καταγωγής του. Ούτε επίσης προέκυψε ότι το ένταλμα σύλληψης έχει εκδοθεί προς το σκοπό δίωξής του λόγω της εθνοτικής καταγωγής του, ώστε να παραβιαστεί ο κανόνας της ειδικότητας, αλλά εκδόθηκε και ζητείται η εκτέλεσή του για να ασκηθεί δίωξη σε βάρος του μόνο για τα εγκλήματα που αναφέρονται στο εν λόγω ένταλμα, όσα δε αντίθετα ισχυρίζεται ο εκκαλών με σχετικό λόγο της έφεσής του είναι αβάσιμα. Ακόμη, δεν προέκυψε ότι υπάρχει κίνδυνος να υποστεί ο εκκαλών εκζητούμενος απάνθρωπη μεταχείριση λόγω απάνθρωπης κατάστασης των φυλακών και συμπεριφοράς των αστυνομικών και σωφρονιστικών αρχών της Σκωτίας, καθόσον το Ηνωμένο Βασίλειο και ειδικότερα η Σκωτία αποτελεί ευνομούμενο ευρωπαϊκό κράτος, ο δε εγκλεισμός συνεπάγεται πάντοτε συναφή με αυτόν περιορισμό δικαιωμάτων και οι συνθήκες διαβίωσης σε καθεστώς στέρησης της ελευθερίας υπολείπονται εκείνων της ελεύθερης διαβίωσης σε οποιαδήποτε έννομη τάξη (Α.Π. 1355/2022, Α.Π. 1940/2018), όσα δε αντίθετα ισχυρίζεται ο εκκαλών με σχετικό λόγο της έφεσής του είναι αβάσιμα. Τέλος, πρέπει να επισημανθεί ότι στο κείμενο του επίμαχου Εντάλματος Συλλήψεως, παρέχεται από την εκδούσα αρχή η διαβεβαίωση της δυνατότητας επανεξέτασης της ποινής σε περίπτωση που για τις αναφερόμενες στο Ένταλμα πράξεις τυχόν επιβληθεί ποινή ισόβιας κράτησης, το δε Συμβούλιο Εφετών με την προσβαλλομένη απόφασή του διέταξε την εκτέλεση του εν λόγω Εντάλματος και την παράδοση του εκζητουμένου στις Αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου, υπό την εγγύηση παροχής δικαιώματος επανεξέτασης σε περίπτωση επιβολής ισόβιας κράτησής του, σε χρόνο που η δικαστική αρχή έκδοσης επιλέξει. Κατ’ακολουθία των ανωτέρω, εφόσον το επίμαχο ένταλμα σύλληψης πληροί όλες τις προϋποθέσεις της τυπικής νομιμότητάς του κατά τη Συμφωνία μεταξύ Ε.Ε. και Η.Β., επί πλέον δε, συντρέχουν και οι προβλεπόμενες στο άρθρο 599 της ανωτέρω Συμφωνίας θετικές προϋποθέσεις για να επιτραπεί η εκτέλεση του ως άνω εντάλματος, ενώ δεν συντρέχει κάποιος από τους προβλεπόμενους στα άρθρα 600 και 601 λόγους υποχρεωτικής ή δυνητικής άρνησης εκτέλεσης του ανωτέρω εντάλματος σύλληψης, το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου, το οποίο, με την εκκαλούμενη απόφασή του, αποφάσισε την εκτέλεση τούτου σε βάρος του εκκαλούντος και την παράδοση του εκζητουμένου στις Αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου, υπό την εγγύηση παροχής δικαιώματος επανεξέτασης σε περίπτωση επιβολής ισόβιας κράτησής του, σε χρόνο που η δικαστική αρχή έκδοσης επιλέξει, δεν έσφαλε, αλλά ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και ορθά εκτίμησε το αποδεικτικό υλικό και οι υποστηρίζοντες τα αντίθετα λόγοι της κρινόμενης έφεσης είναι αβάσιμοι. Σύμφωνα με όλα αυτά και, εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος έφεσης για έρευνα, πρέπει η κρινόμενη έφεση να απορριφθεί στο σύνολό της, ως κατ’ουσίαν αβάσιμη. Μετά δε την απόρριψη της έφεσης, μη νόμιμο αποβαίνει το αίτημα του εκκαλούντος να αντικατασταθεί η προσωρινή κράτησή του με περιοριστικούς όρους, αφού για την σύλληψη και την κράτησή του αποφάνθηκε, ως αρμόδιο, το Συμβούλιο Εφετών, που αποφάσισε για την εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης, σύμφωνα με το άρθρο 612 της Συμφωνίας (ΕΣΕ) σε συνδ.με άρθρ.449 παρ.4 ΚΠοινΔ. Τέλος, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του εκκαλούντος – εκζητουμένου τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 578 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό, καθόσον η πρόβλεψη του άρθρου 638 της Συμφωνίας, κατά την οποία “οι δαπάνες επί του εδάφους του κράτους εκτέλεσης, που προκαλούνται από την εκτέλεση εντάλματος σύλληψης, βαρύνουν το εν λόγω κράτος και οποιαδήποτε άλλη δαπάνη βαρύνει το κράτος έκδοσης του εντάλματος”, δεν αφορά και στα δικαστικά έξοδα (Α.Π. Α.Π. 1553/ 2022, Α.Π. 173/2022).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ` ουσίαν την από 13-11-2023 με αριθμό 4/13-11-2023 έφεση του (επ) W. (ον) T. J. του G. και της B., υπηκόου Ηνωμένου Βασιλείου Μεγάλης Βρετανίας, που γεννήθηκε στις 9-7-1958, στο Ηνωμένο Βασίλειο και, ήδη κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Τρίπολης, κατά της με αριθμό 71Α/10-11-2023 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον εκκαλούντα – εκζητούμενο στα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας, που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ .

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Ιανουαρίου 2024.

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 24 Ιανουαρίου 2024.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Case Contributor
GEORGIOS FOUSKARINIS
View profile →